اسان رول ماڻهو! رلياسين ته ڇاهي؟

اسان رول ماڻهو....

نه منزل! جي رستا ڀلياسين ته ڇاهي؟
اسان رول ماڻهو! رلياسين ته ڇاهي؟

اسان، جيڪڏهن دل ۾ مندر هجون ها
حسينائون ڀيٽا ۾ ٻارن ها ڏيئا
اسان، يا ته مسجد جا محراب ٿيون ها
پون ها اسان تي ڪي سجدن جا ليئا
نه هو عشق ۾، حج جو امڪان ڪوئي
ٻڌي خالي احرام نڪري پياسين
اسان لاءِ گنگا جي اشنان تي جهل
ڪناري ڪناري ئي هلندا رهياسين
محبت جو معراج ناهي، اسان لئه
ائين خالي اڀ ڏي اڏياسين ته ڇاهي؟
اسان رول ماڻهو! رلياسين ته ڇاهي؟

نه وارن کي مليون ڦڻيون، آڱرين جون
نه زلفن مان آئي، هوا ڪا اُٺي جي
زماني ۾ ڀلجي، ڪئي ڪنهن نه هوندي
اسان لاءِ ڳڻتي، ڪا پرتي رُٺي جي
حسينن جي هوندي، اڪيلو گذارڻ
وڏي ثابتي آ اڀاڳي هجڻ جي
اسان جي ته تقدير، ڪنهن وقت سکڻي-
ڪئي ناهي دعويٰ، سڀاڳي هجڻ جي
اسان لاءِ سنسان سڀ گهر! گهٽي ۾-
وڃي ڪنهن به در وٽ رڪياسين ته ڇاهي؟
اسان رول ماڻهو! رلياسين ته ڇاهي؟

اسان، پيار کان ڏور مئاسين او جانان!
خدا ڪونه بخشيندو جنت اسان کي
آ هٿڙن تي ميندي جي حسرت اسان کي
ملي ڪانه اهڙي دعوت اسان کي
رکي در کليل جي ڏسن راهه پنهنجي
اسان کي نگاهون سي هٿ ڪونه آيون
جتي ٿڪ بدن جا ڀڄن ها سمورا
کليل دل ۽ ٻانهون سي هٿ ڪونه آيون
اسان سان زماني کي ڪا غرض ناهي
انهيءَ ساڻ ڄاڻي رسياسين ته ڇاهي؟
اسان رول ماڻهو! رلياسين ته ڇاهي؟

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

اصول پيار جا ڪنهن کان سڄڻ سکيو آھين

زاهد شيخ

اصول پيار جا ڪنهن کان سڄڻ سکيو آھين 

عجيب ڳالھ آ هاڻي ھٽڻ سکيو آھين 

اسان جي آڏو اجايو هڪو ٻڪو ڇو آن 

چوڻ جي ڳالھ ڇو دل ۾ رکڻ سکيو آھين 

رسڻ ۾ آھي مزو جيڪو سو بہ پرچڻ سان

تون هيل اڳوپو يار رسڻ سکيو آھين 

جواب ڪهڙا خطن جا لکان ٻڌاء کڻي 

سوال ابتا ئي ابتا پڇڻ سکيو آھين 

ڏسي تون راھ ۾ زاهد کي منهن مٽائين ٿو 

مان ڪهڙي منهن سان ڏسان منهن ڍڪڻ سکيو آھين.

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

عيد آئي هر ڪنهن گهر عيد ڪئي

عيد آئي هر ڪنهن گهر عيد ڪئي

ڪنهن نہ چاهيندي بہ آخر عيد ڪئي

صبح جو ڏيئي صدا گهر گهر پني،

گودڙيء ۾ آ گداگر عيد ڪئي

آسري امداد جي راهون تڪي،

ٿوهرن جي ٿاڪ ۾ ٿر عيد ڪئي

آجپو ڍل کان مهاڻن کي مليو،

ڪوڏ مان ڪيڏي تہ ڪينجهر عيد ڪئي

سر ڏئي سجدا ڪري ڌرتي چمي،

ڪات هيٺان آهہ ڪونڌر عيد ڪئي

خون سان اڇا جهنڊا ڳاڙها ڪري،

آ شڪاگو ۾ بہ ناصر عيد ڪئي

حق وٺڻ جي واٽ پورهيت کي ڏسي،

مرڪندي مزدور ليڊر عيد ڪئي

ماڻهپي جي منهن مٿي دانگي ملي،

آ اڊمبر ساڻ آمر عيد ڪئي

ڪنهن ڪئي ٰ گل ٰ مرڪندي ڪنهن سڏڪندي،

هر ڪنهن آ حال آهر عيد ڪئي

 (مقصود گل )

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

ڀانئيان هرڪو ڏينهن ڄڻ ته هجي هت عيد جو

چاهيان هر پل ديس ۾ نئون نپجي نينهن 

ڀانئيان هرڪو ڏينهن ڄڻ ته هجي هت عيد جو

رخسانا پريت

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

موت کي ۽ حيات کي روڪي

غزل

 اختر درگاهي

موت کي ۽ حيات کي روڪي 

اچ ملون ڪائنات کي روڪي

ڏانءُ اھڙو ڪٿان کڻي آئين 

جنھن ڇڏيو منھنجي ڏات کي روڪي

صبح ٿيندو تہ ھوءَ ھلي ويندي

ڪير آھي جو رات کي روڪي

ھڪڙو محبوب ويھاري من ۾ 

مون ڇڏيو خواھشات کي روڪي

عشق انسان ساڻ ٿيندو آ 

عشق ٿو ذات پات کي روڪي

باک جھڙي پرينءَ اڳيان شاعر 

ڇڏ انھي فاعلات کي روڪي

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

چنڊ پرينءَ جي پار وڃين ٿو

گيت

سوز هالائي

چنڊ پرينءَ جي پار وڃين ٿو،

ياد جا گل گلاب کڻي وڃ،

پرينءَ کي پهچائي ڏج،

چنڊ پرينءَ جي پار وڃين ٿو.

اجرا اجرا ۽ تو جهڙا،

سارا منهنجا خواب کڻي وڃ،

ساهن منجهه سمائي ڏج،

چنڊ پرينءَ جي پار وڃين ٿو.

خط هوائن ڪونه پڄايا،

هاڻي هٿ جواب کڻي وڃ،

لوڪ سڄي کان لڪائي ڏج،

چنڊ پرين جي پار وڃين ٿو.

منهنجي هڪڙي ڳالهه ٻڌي ڇڏ،

نيڻڻ منجهه حجاب کڻي وڃ،

وڃ مگر شرمائي ڏج،

چنڊ پرينءَ جي پار وڃين ٿو.

نينهن سنيهن جا ”سوز“ سنيها،

بي حد بي حساب کڻي وڃ،

جهوليءَ کي ڦهلائي ڏجل،

چنڊ پرينءَ جي پار وڃين ٿو.

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

لوڪ ساري ٿَي ڏٺو، هي دِيد جو دوکو نه هو

غزل

مقصُود گُل 

لوڪ ساري ٿَي ڏٺو، هي دِيد جو دوکو نه هو

باهه ڏيندڙ باغ کي پنهنجو ته هو، ٻيو ڪو نه هو

مطلبي انسان جا سڀ رُوپ ظاهر ٿي پيا

جڳ ڏٺو هو جابجا، خود غرض ٿيو ڪنهن جو نه هو

هُن چيو ”مذهب“ هُجي ۽ مُون چيو ”انسانيت“

سمجهَه جو ڦيرو هُيو، بس ٻيو ته ڪو جھڳڙو نه هو

چنڊ تي پهتو وڃي، جھنڊو هڻي ڌرتيءَ لٿو

عرش وارن ڀي ڏٺو، ”انسان“ هو، ٻيو ڪو نه هو

هورڙيان پيرن منجھان ڌرتي وڃي پئِي کِسڪندِي

پر اسان جي دوستن کي ڪو اڃا اُلڪو نه هو

مُلڪ جو نئين سر بڻايو آهه نقشو سازشن

مُون ڏٺو جاچي ته اُن ۾ سنڌ جو نقشو نه هو

هيٽرن تي بند ڪمرن ۾ سُتا، ڪنهن جا ڪُتا

ڪنهن جي ٻچڙي کي لُرِيءَ ۾ جسم تي چولو نه هو

ڪاغذي ”گُلَ“ کوڙَ گڏُ گُلدان ۾ مهڪن پيا

پر ڪٿي ڪمري اندر سُرهاڻ جو سونچو نه هو

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>