غزل
اعظم ڀٽي
نه هٿڙن سان چهرو لڪائي او سهڻا ،
اسان کي نه هر هر جلائي او سهڻا.
اسان يار عاشق ازل کان توهانجا،
ڇڏيون ٿا توهان کي ٻڌائي او سهڻا.
غضب جي ڏکڻ هير هئه هئه لڳي آ،
پئي پيار دل ۾ دُکائي او سهڻا.
ڳراٽي به پائي گلي لڳ اسان سان ،
اچي دل اسان سان ملائي او سهڻا.
سمورو ته جيون ڪري گھورَ سنڌ تان،
سدا نينهن ناتو نڀائي او سُهڻا.
هجي شال آباد ”اعظم“ هي سنڌڙي،
دُعا هيءَ لبڙن تي آهي او سهڻا.
