ياد ۾ مَن کي لڇائي ٿو الائي ڇو

غزل

ڪي ٽي دادلاڻي

ياد ۾ مَن کي لڇائي ٿو الائي ڇو 

ڳالهہ دِل جي ڪا لِڪائي ٿو الائي ڇو

ڄاڻ اٿس ساري مگر اڻڄاڻُ ٿو بَڻجي

اکہ خِزان سان ئي مِلائي ٿو الائي ڇو

بَس اڪيلو ٿو وَڃين هَلندو پَري جَڳہ کان

سوز جا ئي گيت ڳائي ٿو الائي ڇو

نِنڊ ۾ ٿو بَڙبڙائي مادري ٻولي

خواهشون هڙئي لٽائي ٿو الائي ڇو

آس ڪهڙي اٿس اندر ۾ سا خدا ڄاڻي

نينهنَ جي چادر پُسائي ٿو الائي ڇو

ڇڪ اباڻي ڳوٺ  لئہ ڪيڏي اٿس مَن ۾

هند ۾ ئي سِنڌ وَسائي ٿو الائي ڇو

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

مُنهنجا دلبر دل دُکي ٿي اَڄُ گَھڻي توکانسواءِ

غزل

ڪي ٽي دادلاڻي

مُنهنجا دلبر دل دُکي ٿي اَڄُ گَھڻي توکانسواءِ

اَڄُ خوشي ڀي غم جو ريگستان بَڻي توکانسواءِ

ياد تُنهنجي آهي مُنهجي زندگيءَ جي همسفر

توُن ئي چئُه ڪيڏانهن وَڃان هيءَ دل کڻي توکانسواءِ

باغ دل جو ٿيو اُجڙ ۽ ٿي خزان اَڄُ مُند بَهار

ٽار مان سَڀُ گُل ڇڻي پَٽَ تي پيا توکانسواءِ

نيڻ مُنهنجا اَڄُ وَسائِن بي مُندي برسات ٿا

جيءَ جُھريل کي ڳالهه ڪائي نا وَڻي توکانسواءِ

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

هَر پَل دِل جا ناز نوان، ڪون مِلن ٿا ماڳ سَوان

غزل

ڪي ٽي دادلاڻي

هَر پَل دِل جا ناز نوان

ڪون مِلن ٿا ماڳ سَوان

عِشق مُنجهايو آهي گهڻو

الجَهن ۾ ٿو اٽِڪي پوان

گهُورُن سان دِل گهائي ٿو

اکرُ زبان سان ڪِين چوان

رَت جي آ رَفتارَ تکي

۽ دِل جا ارمانَ جوان

ماڻِيان مان نِت نِينهنُ نِجو

آتِيون اکڙيون ٿِئن رَوان

مُحبَت مَنَ کي ماري ٿي

فقط پرينئن جي لاتَِ لوان

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>