غزل
سعيد نواز سومرو
محبتن مان مزو آهي نڪري ويو
مئڪشين مان مزو آهي نڪري ويو
ساٿ هڪڙو قدم ڪو هلي ڪونه ٿو
قربتن مان مزو آهي نڪري ويو
هر ڏسا ۾ انڌيرن جو واسو گهڻو
روشنين مان مزو آهي نڪري ويو
هر جواني روئي ٿي پيئي رت ڦڙا
خواهشن مان مزو آهي نڪري ويو
جنهن سمي کان سکي ڄامشورو ڇڏيو
فئڪلٽين مان مزو آهي نڪري ويو
تو ڇا جانان اسان کان مَٽيو مُنهڙو
سڀ خوشين مان مزو آهي نڪري ويو
