توکي چاهيو آ صرف توکي ئي

غزل

رضوان گــل

مونکي ديوار سان نه لاءِ سکي

اعتبار ڪر نه آزماءِ سکي

توکي چاهيو آ صرف توکي ئي

ورق ماضيءَ جا تون وراءِ سکي

مان ته تولاءِ ئي ٺهيو آهيان

تنهنجو آهيان لباس، پاءِ سکي

برفباري وڌي وئي آهي

آءُ سيني سان مونکي لاءِ سکي

تنهنجي راهن ۾ روشني ٿيندس 

ديپ آهيان اچي جلاءِ سکي

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

دلين ۾ نفرتون آهن, بظاهر الفتون آهن

غزل

رضوان گل

دلين ۾ نفرتون آهن
بظاهر الفتون آهن

اندر جون موسمون پن ڇڻ
ته ڪهڙيون رونقون آهن

پيو ٿو چهرا بدلائي
وڌي ويون حيرتون آهن

محبت ٿي وڃي حاصل
اندر ۾ حسرتون آهن

هنيائين ڪُکِ ۾ خنجر
چيائين حجتون آهن

ڀلي ڪچليو، ڏيڻ خوشبو
گلن جون عادتون آهن

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

هي شعر منهنجي اندر جا اڌما, هي لفظ منهنجي زبانَ آهن

غزل

رضوان گل

خسيس ٿي ويا، مهانَ آهن
قيامتن جا نشانَ آهن

هي تنهنجا سارا وچن پيارا
لڳي ٿو سياسي بيانَ آهن

اسان آ سِرڙو رکيو اڏيءَ تي
اڃا اوهانکي گمانَ آهن!

اوهان پڄاڻان پرين اسان جي
اندر ۾ غم جا جهانَ آهن

هي شعر منهنجي اندر جا اڌما
هي لفظ منهنجي زبانَ آهن

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

تنهنجي گھور جي آس اکين ۾

غزل

رضوان گل

تنهنجي گھور جي آس اکين ۾
خوابن جا هن ٽياس اکين ۾

صحرا وانگر نيڻ اڃايل
اڻ کٽ آهي پياس اکين ۾

رڃ ۾ تنهنجو چهرو جرڪيو
جاڳي پيا وشواس اکين ۾

اڌ ڪٺل ڪنهن ڳيري وانگر
تڙپن ٿا احساس اکين ۾

پن ڇڻ جي موسم آئي آ
گل کي آهه نراس اکين ۾

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

هٿ ڏئي منهن تي، هوءَ شرمائي ٿي، چوڙيون کڙڪن ٿيون

وائي

رضوان گُل

هٿ ڏئي منهن تي
هوءَ شرمائي ٿي
چوڙيون کڙڪن ٿيون

نيڻ کڻي هر هر
ڪنڌ جھڪائي ٿي
چوڙيون کڙڪن ٿيون

ناري ڪمري ۾
ويس مٽائي ٿي
چوڙيون کڙڪن ٿيون

بارش ۾ پُسندي
دل هرکائي ٿي
چوڙيون کڙڪن ٿيون

هٿ اشارن سان
ڳالهه ٻڌائي ٿي
چوڙيون کڙڪن ٿيون

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

اسان کي آ ڏاڍي وڻي ڇوڪري

غزل

رضوان گُل

اسان کي آ ڏاڍي وڻي ڇوڪري،
جا چاهت اسان جي بڻي ڇوڪري.

هو مرڪي پئِي، ٿو صفا ايئن لڳي،
ته معصوم آهي گھڻي ڇوڪري.

اسان جون وفائون نه ٺُڪراءِ تون،
اٿئي ڪوئي سائين ڌڻي ڇوڪري.

سڄو ڄامشورو ويو واسجي،
گھمي ٿي ائين گل هڻي ڇوڪري.

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>