ناسي نيڻن وارا ماڻهو، ڳاڙهن ڳلڙن وارا ماڻهو

غزل

ذوالفقار سيال
 
ناسي نيڻن وارا ماڻهو، ڳاڙهن ڳلڙن وارا ماڻهو
جيءُ اسان جو جهوري ويا هن، ڪيڏا پيارا پيارا ماڻهو

وار کليا، گهنگهور گهٽا، ڄڻ چوڌاري ڪا وکري وئي
ريشم جهڙا، سرها سرها، ڪارن وارن وارا ماڻهو
 
چپ جي بيهن، ڌرتيءَ جي سيني مان طوفان اُٿي ڪو
مرڪن جي پوءِ مکڙيون مهڪن، جاني جيءَ جيارا ماڻهو

سامهون ويهن، نيڻن ۾ پوءِ پيار اسان جو ڇلڪي ٿو
شام جيان معصوم نماڻا، صبح جيان ٻاجهارا ماڻهو

پيار ۽ سونهن جو نالو تيسين هن دنيا ۾ قائم رهندو
جيسين هوندا ”ذلف“ اسان جي سهڻي ساجن پارا ماڻهو

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

راھُن ۾ انتظار ڪرڻ دل نه ٿي مڃي

غزل

ذوالفقار سيال

راھُن ۾ انتظار ڪرڻ دل نه ٿي مڃي

سنگدل توسان پيار ڪرڻ دل نه ٿي مڃي

ھر روز تنھنجو واعدو نئون ۽ ڳالهه آ نئين

ڳالھيُن تي اعتبار ڪرڻ دل نه ٿي مڃي

سڀ ڪو لتاڙي پير رکي ٿو ھليو وڃي

تُحمت ۽ طعنه وار ڪرڻُ دل نه ٿي مڃي

توکي ڏئي مون دل ته ڇڏي، پاڻ به ڇڏيُم

پيارن سان پوءِ تڪرار ڪرڻ دل نه ٿي مڃي

مان " ذلف " توکي روز ڏسان سڪ ئي نه ٿي لھي

نيڻن کي اشڪبار ڪرڻُ دل نه ٿي مڃي

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>