نظم
عزيز قاسماڻي
"ڪراچي ماءُ جي ٿڃ آهي"
ڪراچيءَ جي بستر تي
لهوءَ جي چادر وڇائي وئي آهي.۽ هُو اڄ به سنڌين جي نسل کي
پسند ڪندڙ گوشت خور آهن
ڪراچي پنهنجي انداز جو اُهو شهر آهي
جو ماتا جي ٿڃ جهڙو آهي
پر ڪراچي جي گهر ۾ ڄمندڙ ٻار
بارود جي ٽافين کي چٻاڙڻ جا ڏند ٿا رکن.لوح-محفوظ جي ليڪ کان اڳ
اسانجي حياتي وٺڻ ٿا گهرن
۽ ٻرندڙ ماچيس جي تيليءَ کان
گهٽ اسانجي حياتي ڪرڻ ٿا گهرن.سنڌ جي يٰسين آهي ڪراچي.جڏهن لهُولهان ورق ٿو ڏسان،
يهودي ياد ٿا اچن.۽ اسرائيل جي مسجد مان
موذن جو آواز نٿو اچي.نلڪي گيڙو ڏيندڙ نينگري ڀُڻڪي ٿي.جهار تان موٽندڙ سهيلي پُڇيس ٿي.چوي ٿي تنهن کي؛
ڪراچي ڄرڪا ڳهيندا وڃن ٿا.ماءُ ٻانهن کي سَٽي ٿي چويس،
ڪميڻا اسانکي صدين کان
اڻ آريا ٿا سڏيندا اچن.آڱرين جي پاند سان
اکيون اُگهندي چوي ٿي.جيڪي آريا ٿا سمجهن پاڻ کي
سي ئي ڪُهن ٿا اسان کي.اي اٻوجهه ٻاگهلي!هن وقت هر ملڪ جا حڪمران
مهاجر ئي آهن.هُو آريا آهن
اسان ڌرتيءَ جا ڌڻي
اڻ آريا آهيون هُنن جي نظر ۾.پر ڪراچي ماءُ جي ٿڃ جهڙي آهي.
***
