ايوب گل
تو ۾ ٿوري جاءِ ملي ها،
ايڏو ڇو رولاڪ هجان هان؟
مون ته گُهريو هو سانجهي ٽاڻي
تنهنجي اُڀ جو تارو ٿيان هان
يا مان تنهنجي پيرن هيٺيان،
چانڊوڪي جو چارو ٿيان هان
مون ته گُهريو هو ٽاڪ منجهند جو
گهاٽي بڙ جي ڇانؤ ٿيان هان
ماڻهن کي مون منجھ ملين ها،
اهڙو تنهنجي نانءُ ٿيان هان
مون ته گُهريو هو رات لڙي جو،
تنهنجي ٻُڪ ۾ جُگنو ٿيان هان
توکي جيڪر ننڊ اچي ها،
نيڻ چُمان ها، سپنو ٿيان هان
تو ۾ ٿوري جاءِ ملي ها
ڌرتيءَ تي افلاڪ هجان هان
