غزل
سرويچ ھاشم راهمون
يادن ڪيا حملا هاڻ ھلي آءُ
ھر پاسي واويلاءُ هاڻ ھلي آءُ
توبن منهنجو جي ٿو گهبرائي
البيلاءُ او البيلاءُ ھاڻ ھلي آءُ
بهارون وري آيون ساجن سائين
فضا جا ويا پن پيلا ھاڻ ھلي آءُ
برسات پئي آ ڌرتي پئي مهڪي
پاڻ ڀانڪر پايون ٻٽاھاڻ ھلي آءُ
خدا ڪري خير توڏي منهنجا پرين
تنهنجا ئي آھن الڪا هاڻ ھلي آءُ
محبت ۾ ايڏا ناهن ڪبا اي هاشم
ڇو ٿو ڪرين ليکا هاڻ ھلي آءُ
