غزل
غوث پيرزادو
کيچلي او ڇوڪري وسرين نه ٿي
تصور جي پينگهه تان به لهين نه ٿي
ٻار ناهين هاڻ تون ٻاهر نه وڃ
ڪير ڀي توکي چئي سمجهين نه ٿي
واهه جي ڪڙ ڪالهه ويڳاڻي لڳي
مال ڪاهي ڇو هتان گذرين نه ٿي!؟
ڇو رٺي آن شاعريءَ جيان ڇيڳري!
ڏات جيان منهنجي اڱڻ اڀرين نه ٿي
چپ ڀڪوڙي ٿي هلين محفل ۾ تون
ڇو کلي دل سان هتي ٽهڪين نه ٿي
