غزل
محمد علي پٺاڻ
غزل جڏهن به لکڻ لاءِ دل گهريو هوندو
اوهان جو درد اندر ۾ ٻڏو تريو هوندو
اسان جا نيڻ اهو پيچرو پسي نه سگهيا
قدم جنهين تي اوهان قرب مان ڌريو هوندو
جڏهن به گهٽ کان پوءِ واءُ ڪو گهليو هوندو
اوهان جي ياد جو ڪو ئي ته پن چُريو هوندو
سکن جي سوجهري جا خواب جنهن ڏٺا هوندا
غمن جي گهُگَهه ڏي واپس نه سو وريو هوندو
اسان جو پهر اوهان کان سوا نه ٿو گذري
اوهان جو سال اسان ريءَ ڀي سريو هوندو
