غزل
ڪرشن راهي
جڏھن کان اوهان آ اکين سان پئاريو
مُڙي ڀي نه مَئِه ڏي اسان آ نهاريو
اُتي ئي اُتي ئي اڃان تائين آھيون
اوهان جت اشارو ڪري آ بِهاريو
اکين ۾ دلين ۾ ته ٻين جي به هوندءُُ
گهڙي ڪا اسان سان به گڏجي گُزاريو
اوهان ڪين ڀُلجي به ساريو اسانکي
اسان ڪين ڪڏهين اوهان کي وساريو
جتان ڀي ڏسون ٿا ته آ خوبصورت
اوهان ڇا ته آ زندگيءَ کي سوانريو