غزل
علي محمد مجروح
دل جي حقيقت ڪو به نه ڄــــــــــاڻي
ڇاهي محبت ڪو به نه ڄاڻــــــــــــــي
حسن جي فطرت ڪو به نه سمجهي
عشق جي قسمت ڪو به نه ڄــــــــاڻي
هر ڪو اکين جي آس پڄــــــــائـــــــي
روح جي راحت ڪو به نه ڄـــــاڻـــــــي
”مجروح“ سخــــــــن ۾ آهي لــــــــکيل
سونهن جي صورت ڪو به نه ڄــــاڻي
