غزل
طارق عالم ابڙو
پسن ٿا نيڻ نِماڻا پري پري تائين
اوهان جا رنگ او! راڻا پري پري تائين،
ڪِناري بيٺا هُئاسين ڪُڏيون پئي لهرون
پکي هوا ۾ اُڏاڻا پري پري تائين،
سفر ۾ ڪالهه هئا ، ۽ سفر ۾ اڄ آهن
نه جِن جا ٿاڪ ٺِڪاڻا پري پري تائين،
وڳو گهڙيال ۾ هڪ هو جو سانت ڪمري ۾
اوهان جا ٽهڪ اُڏاڻا پري پري تائين،
ڇڏڻ لاءِ جهان کي جڏهن به سوچيوسين
اوهان جا سڏ ٻُراڻا پري پري تائين،
پسن ٿا نيڻ نِماڻا پري پري تائين
اوهان جا رنگ او! راڻا پري پري تائين.
