منھنجي من جون سندر مندون، ساريون قيد ڪري، راڻا ڪھڙي پار ھليو وئين

وائي

پريم پتافي
منھنجي من جون سندر مندون
ساريون قيد ڪري
راڻا ڪھڙي پار ھليو وئين

ھيکل هينئڙو ھنڌ نه ھڪڙي
ڏيئي عشق اري
راڻا ڪهڙي پار ھليو وئين

تنھنجي راھ تي روز رکان ٿي
ڏيئي نيڻ ڪري
راڻا ڪھڙي پار ھليو وئين

من جي ڪاڪ ڪڪوري تو لاءِ
اچ ڪو پير ڀري
راڻا ڪھڙي پار ھليو وئين

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

تنهنجي در کي جو به نهاري آيو

غزل

پريم پتافي

تنهنجي در کي جو به نهاري آيو آ،

پنهنجي پويان درد قطاري آيو آ.

پل ڪو تنهنجي نيڻن ۾ ڇا ترسيو هو،

پنهنجا سارا خواب وساري آيو آ.

ويندي ويندي چؤواٽي تي بيهي ڪو،

سوچي ٿو هُو ڪنهنجي لاري آيو آ.

رات ڀٽائي جي محفل ۾ شعر پڙهي،

شاعر پنهنجا شعر اُجاري آيو آ.

اڳ ۾ اهڙو ڪو نه ڪڏهن هو درد مِليو،

جاني! جهڙو هيل سياري آيو آ.

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

هر شخص فنا آهي

غزل

پريم پتافي

هر شخص فنا آهي.

۽ فن کي بقا آهي.

ايمان بچايوُن شل!

ٿيو شخص خدا آهي.

بي فيض رهيا ناهيون،

جيجل جي دُعا آهي.

مٽي مان ٿيل پيدا،

فطرت جو لقا آهي.

هن دور ۾ شاعر ئي،

‘موسيٰ’ ۽ ‘عَصا’ آهي.

اَڄ سوڳ ۾ ٻيهر ڏس،

‘زينب’ جي رِدا آهي.

ڪرتوت هِي ماڻهو جا،

ابليس خفا آهي.

ڇڪجي ٿا وڃن ماڻهو،

جنهن طرف هوا آهي.

آدم جي حصي ۾ ڀي،

هڪڙي ئي خطا آهي.

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

سار تنهنجي بهار وانگي آ

غزل

پريم پتافي

سار تنهنجي بهار وانگي آ.

ڪنهن ڪنواريءَ جي پيار وانگي آ.

تنهنجو مُرڪڻ لڳي ٿو اِئن مون کي،

مَڌ جي ڄڻ خُمار وانگي آ.

ساري دنيا هي خوبصورت ڄڻ،

تنهنجي پهرين نهار وانگي آ.

پير پاتو نه تو اڃان آهي،

گهر به لڳندو مزار وانگي آ.

روز توسان ملڻ جو سوچي ٿي،

دل هي منهنجي به ٻار وانگي آ.

_____

اسان رات تنهنجي شهر ۾ رهياسين.

پرين! ڄڻ ته خوشبُوءَ ـ نگر ۾ رهياسين.

ملي ڪانه منزل اسان کي ڪڏهن ڪا،

حياتي سموري سفر ۾ رهياسين.

نه توسان مِلياسين، کِلياسين، رُناسين، 

زماني جي ظالم نظر ۾ رهياسين.

تڏهن سونهن ساڃهه اسان وٽ ملي ٿي،

ڀٽائي جي سُهڻي اثر ۾ رهياسين.

نڪي پاڻ ٺاهيم، نڪي گهر کي ٺاهيم،

سدا عشق تنهنجي چڪر ۾ رهياسين.

ڪڏهن سنڌ کي بس ملي آجپو ٿو،

سدائين انهي ئي فڪر ۾ رهياسين.

_____

ايترو نه ڪنهن کي سارجي.

ايترو نه خود وسارجي.

ايترو نه، زندگي لڳي،

ايترو نه پاڻ وارجي،

ايترو نه سوچجي ڪڏهن،

ايترو نه پاڻ ڳارجي،

ايترو نه، دل ٽُٽي پوي،

ايترو نه هانءُ - هارجي،

ايترو نه، ڪو مري پوي،

ايترو نه خود سينگارجي 

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>