غزل
ولي محمد ”وفا“
حسرتن سان نڀائڻو پوندو،
وقت ائين ئي گذارڻو پوندو.
ڪنھن کي ويجھو وھارڻو آھي،
وقت کي اڄ بيھارڻو پوندو.
اڳ نه معلوم ھو، پري پيڪر،
توکي پائي به ھارڻو پوندو.
دل ۾ ڪڏھن رھيا جي دل وانگي،
ھاڻي تن کي نھارڻو پوندو.
ھار سينگار ٿا ڪيو ڏاڍا،
سر به ڪنھن کي سنوارڻو پوندو.
جنھن کان وڇڙي سڪون نه پاتوسين،
ھاءِ تنھن کي وسارڻو پوندو.
ڪنھن ٿي ڄاتو ”وفا“ ڪو ايئن ٿيندو،
پاڻ کي پاڻ مارڻو پوندو.
