ورهــين کــان پــوءِ آيــو آهــين!
عبد الحڪيم ارشد
منهنجي دل تــي هـٿ ته رک،
مـون کـي ڪـوئي ڏڍ تــه ڏي!
ورهــين کــان پــوءِ آيــو آهــين!
منهنجي سامــهون سهـڻا سائين!
مـرڪـي مــون ڏي يــار نـــهـار،
مـــاري جــــياري، مــــاري جــــيار!
مون سان پنهنجــا نــــيڻ مــلاءِ،
منهنجي جـيءَ ۾ جـــهاتي پــاءِ!
آءُ اڃــــــــــــا ڀـــــــــــي اوري آءُ!
آءُ اچـــي ڏس دل جــــا گـــهاءَ!
مون کان منهنجو حـال تـه پڇ!
زهــــر حـــياتــي بــــنجي ويــــئي،
توکان پوءِ ڇا ڇــا ٿـي گـــذريو،
جواني جلــندي گـــذري ويـــئي،
هــر شيء منهنجو ساٿ ڇڏي وئي،
مون سان منهنجـــا ســـور هــئا،
رئـندي رئندي راتــيون گهاريــم،
جــڏهــــين تنهنجــــا پــور پــــيا،
شــــاعر جــي دل ســــاز مــــثل،
جـنهــن جي هر هڪ تار ٽٽل،
تـــــــــــــارن ۾ آواز ســـــــــــــتل،
روح ۾ ڄـڻ ڪو راز ســـــتل!
گـيت ائــين ڇـو گهٽجـن پــيارا،
دل جــون تـــارون ڇـــيڙي ڇـڏ!
پنهنجـــــا نازڪ نازڪ هـــٿڙا،
منهنجي دل تــي ڦـــــيري ڇــڏ!
سـالـن کان پــــيو روح ســـــڙي،
مــون کي تنهنجي ڇـانءَ کـــپي،
منهنجي دل تــي هـٿ ته رک،
مـون کـي ڪـوئي ڏڍ تــه ڏي!
دل جــــي اڃايــــل ڌرتـــي تـــي،
بـــــادل بنجـــي بـــرســــي پـــــئو!
ورهــين کــان پــوءِ آيــو آهــين،
اڄ رات اتــي ئــي ترسـي پــــئو!
