اسحاق راهي جي تخليق:
گلشن تي لک، گلن تي ، نظارن تي ويهي لک،
لکڻو اٿئي ته دل جي بهارن تي ويهي لک
هر دم، قدم ۽ راهگذارن تي ويهي لک
گھٽ گھيڙ تي ۽ چاهه جي چارن تي ويهي لک
نظرن کي آ فريب مليو سبزه زار کان
ويران شهر، صحرا، مزارن تي ويهي لک
ذڪر_ خزان فضول آ گلشن ۾ همنشين
دل ٿي چوي ته دل جي قرارن تي ويهي لک
گرهڻ لڳي ٿي جن کي انهن تي لکڻ ڇڏي
ٽيڙو ڪتبن فلڪ جي ستارن تي ويهي لک
گيسو ڇڏي ٿو يار ته ٻئي جڳ ٿا واسجن
راهي لکين ته ان جي ئي وارن تي ويهي لک
