ٿورو سوچين ته ها ڪجه لڪائڻ مهل

غزل

مختيار ملڪ

ٿورو سوچين ته ها ڪجه لڪائڻ مهل،

راز رهندو نه آ نينهن لائڻ مهل.

ڄڻ وڇوڙي ۾ ڪائي خوشي آ لڪل،

مُرڪَ چهرن مٿان، موڪلائڻ مهل.

ذهن تان ياد تنهنجي نه مِٽجي سگهي،

پنهنجي ماضيءَ جو سڀ ڪجه ڀُلائڻ مهل.

هڪ رڳو تنهنجي اڻ هوند ڀاسي اٿم،

پنهنجي ڪمري کي پورو سجائڻ مهل.

ٻي ملاقات جي دل ۾ اُڻ تڻ وري،

مُرڪندي مُرڪندي موڪلائڻ مهل،

پاڻي کي پڻ وساري مون آهي ڇڏيو،

زندگي ! توکي مشڪل سان پائڻ مهل.

هونئن ته مختيارُ جڳ ۾ هيو اجنبي،

ٿي ويو آشنا توکي پائڻ مهل.

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

آئون ويس تو مان اڏامي ڪونه پئي توکي خبر

غزل

ايوب گل

آئون ويس تو مان اڏامي ڪونه پئي توکي خبر

يا ستاري جيئن اجهامي ڪونه پئي توکي خبر

مون جڏهن پئي ديس ووڙيا گيت جوڙيا

تون هئين ڪنهن سان آرامي ڪونه پئي توکي خبر

مون گلابن جي پتين سان نانءَ تنهنجي کي اڪيريو

تون الئه ڪنهن سان آجامي ڪونه پئي توکي خبر

تو وڻن جا ڏار لوڏيا واءَ سان ياري رکي

وٽ ڪنهنجي ٿي وسامي ڪونه پئي توکي خبر

مون ڇڻڻ جي موسمن ۾ ڦول تنهنجي لئه ڦٽايا

مون ڏٺيون واٽون مدامي ڪونه پئي توکي خبر

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

نڀائڻ تو اچي ڪاٿي، نڀائڻ جي نہ ڪر دعوا

غزل

شميم مري

نڀائڻ تو اچي ڪاٿي، نڀائڻ جي نہ ڪر دعوا،

ڊٺو توکان ٺھيو ڪڏھن ؟ بنائڻ جي نہ ڪر دعوا.

صفا تون ڪو اناڙي آن، اُڊيڙڻ ئي اچي توکي،

اُڊيڙيل دل ڪٿي سبجي، سبائڻ جي نہ ڪر دعوا.

.

پرين جيڏي ڏني ھوندءِ، انھيءَ کان وڌ ڏني ھُوندم،

محبت۾ مٺا مونکي، جتائڻ جي نہ ڪر دعوا.

محبت ۾ سوين نسلين، اسان ھاري پرين تنھنجا،

جُھڪائيندين ، نہ جھڪنداسين، جھڪائڻ جي نہ ڪر دعوا.

اکيون تنھنجون اسان ڄاڻون، سڃاڻون دل جي چرپر کي،

اسان تنھنجو اندر ڄاڻون ، لڪائڻ جي نہ ڪر دعوا.

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

اسان ۾ حوصلا آھن، اسان ۾ دل لڳي ناھي

غزل

شميم مري

اسان ۾ حوصلا آھن، اسان ۾ دل لڳي ناھي،

اسان ۾ کوڙ ارڏايون، اسان ۾ پر ٺڳي ناھي.

ڪرين ٿو پيار جي دعوا، ملڻ لئہ وقت ناھي ڪو،

ننڍي ڪا ٻار ناھيان مان، سراسر ھي مڳي ناھي.

نہ ڪي دوکا اچن ھن کي، نہ ئي دوکا ڪرڻ ڄاڻي،

سھي سگھندي نہ دوکن کي، اڃا ايڏي سگھي ناھي.

اڃا ڪجھ دير رھ مون سان، اڃا ڪجھ پيار ڏي مونکي،

اڃا ڪجھ رات آ باقي، پرھ تائين پڳي ناھي.

چري ٿي نينگري آھي، جدائي لئہ پئي سوچي،

وڇوڙا ھن ڏٺا ناھن، ڀُري ناھي، ڀڳي ناھي .

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

اڏاڻيون ڏور پئي آڙيون، سمون ڪنهن سار وانگي هو

غزل

حسن درس

اڏاڻيون ڏور پئي آڙيون، سمون ڪنهن سار وانگي هو، 

لڙيو پئي لاڙ تان سورج، مهاڻي ٻاروانگي هو.

ڳچي ۾ مون هيو پاتو ۽ سيني ساڻ هيو لاتو، 

منهنجو محبوب ڪله مونکي، هٿن ۾ هار وانگي هو.

هجُومن ۽ هُشامن هيڪلائي کي جڏهن جنميو، 

ڏٺو مون روح پنهنجي کي، انڌاري غار وانگي هو.

وڻن تي ڪانگ ها ويٺل ڳليءَ مان ڳئون پئي آيون، 

پرائو ڳوٺ هو ليڪن، پرينءَ جي پار وانگي هو.

جڏهن جهمپير ۾ منهنجي جواني موٽ کائيندي، 

کلي چوندين کجيءَ کي تون، تکو تلوار وانگي هو.

هوائن تي هليس آئون نظر ڪجه ڪون ٿي آيو، 

سڄڻ رستو سڄو تنهنجو، سنهي ڪنهن تار وانگي هو.

صفا سنسان مندر ۾ جڏهن سانجهي ملي مونسان، 

اُتي آواز سنهڙو عشق جو، ڪنهن آر وانگي هو.

مڇي جي اک مان ويٺي ڏٺو مون هر ڏهاڙي کي، 

لُڙاٽيل وقت ۾ لمحو لڳل ڪنهن ڄار وانگي هو.

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

جو رم جهم سانوڻ برسي ٿو

غزل

نسيم منگي

جو رم جهم سانوڻ برسي ٿو

ڄڻ لوڻ ڦٽن تي ٻرڪي ٿو

مون سمجهو تون آيو هوندين

پر تاڪ هوا تي کڙڪي ٿو

هي ٿڌڙي ٿڌڙي هير الا 

من جهومي جهومي ٻهڪي ٿو

منزل جو پوڄاري ماڻهو

ڇو وچ رستي تي سهڪي ٿو

جي خواب اسان ماري به ڇڏيا

ڇو ساه اسان جو سرڪي ٿو

هي سورن جي سڪرات الا

ڪو روئي روئي سڏڪي ٿو

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>

رهن ٿا عرش جا آرا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا

 شاعري : حليم باغي 

رهن ٿا عرش جا آرا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا، 

اهي مقتل اهي مارا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا. 

 هلو پرڀات جا پياڪئو! جو مئخاني جو در کوليون، 

اڃارا سانگ هن سارا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا. 

 اسان زندان واسين جو، نه رنگ بدليو نه رُتِ بدلي، 

ڪراين ۾ ڪلف ڪارا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا.  

هينيان! ايڏو نه هارج ڪجهه ڪليجا! تون به هڏڪيون جهل، 

اجهي ڳڻتيون ويا ڳارا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا. 

 سڀاڻي جي به سورين کي، پيا منصور منهن ڏيندا، 

اسان پنهنجا وتا وارا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا. 

 اڙانگين عشق جي راهن، لڦون ڀريون ڌڌڙ آڇي، 

اکين ۾ لڙڪ هي کارا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا. 

ڇڙي تنهنجي ڪٿا ۽ رات، تنهنجيءَ تات ۾ ويئي، 

اکيون جليون، ٻريا چارا، ڪڏهن ڪهڙا ڪڏهن ڪهڙا. 

 _____ 

سانگ: ناز، نٽ، تماشا 

چارا: واٽون، رستا  

 شاعري : حليم باغي 

ڪتاب : اڙي شهر جانان

مڪمل تحرير ۽ تبصره>>