غزل
بشير احمد شاد
جدائي جا سهبا زخم ڪيستائين
اهي يار رهندا ڪرمَ ڪيستائين
خدا ڏوهه انسان جا بخشي ڇڏيندو
قطاريندين انسان جُرمَ ڪيستائين
زماني جون نظرون بلاخيز آهن
محبت جا رهندا ڀرمَ ڪيستائين
جوانيءَ تي نازان نه ٿيءُ حُسن وارا
اهي زلف ۾ رهندا خمَ ڪيستائين
اجهو سج سکن جو هو اڀريو ڪي اڀريو
سدا رهندا رنج و الم ڪيستائين
اهي يار رهندا ڪرمَ ڪيستائين
خدا ڏوهه انسان جا بخشي ڇڏيندو
قطاريندين انسان جُرمَ ڪيستائين
زماني جون نظرون بلاخيز آهن
محبت جا رهندا ڀرمَ ڪيستائين
جوانيءَ تي نازان نه ٿيءُ حُسن وارا
اهي زلف ۾ رهندا خمَ ڪيستائين
اجهو سج سکن جو هو اڀريو ڪي اڀريو
سدا رهندا رنج و الم ڪيستائين
سردار منصور چڙهندا ئي رهندا
ڀلا تون ڪندين سر قلم ڪيستائين
نه دارا سڪندر رهيو ڪو دنيا ۾
اهي رهندا جاه و حشم ڪيستائين
ڇڏي مال دولت کي نيڪي ڪمايو
خبر ناهي آدمَ جا دَمَ ڪيستائين
ڀلا تون ڪندين سر قلم ڪيستائين
نه دارا سڪندر رهيو ڪو دنيا ۾
اهي رهندا جاه و حشم ڪيستائين
ڇڏي مال دولت کي نيڪي ڪمايو
خبر ناهي آدمَ جا دَمَ ڪيستائين
اجهو “ شاد ” چاهت سندو چنگ چوريو
مٺا مور ٿيندا ستم ڪيستائين
مٺا مور ٿيندا ستم ڪيستائين
------------------
ٽِماهي
مهراڻ جي 1985 واري شماري تان ورتل
